شناخت خدا- عالم درون -ذهن و روان- عرفان

بسمه تعالی

سلام دوستان!

در پست قبلی از چگونگی تعامل با قوای نفسانی (شهوت – خشم و ...) گفته شد که سه حالت ممکن است:

 1-سرکوب گری که کنترل هم نامیده می شود که بازگرداندن انرژی حاصله از قوای نفسانی به درون است  که موجب زخمی شدن روان و عقده ای شدن انسان می گردد که گفته شده انسان از هرچه منع شود به آن حریص میگردد.

 2- عدم کنترل بر این قوا که موجب خسارت و زیان بر دیگران و خود میگردد.

3-آگاهی بر این قوا و مراقبه بر فرق سر و بین دو ابرو و شاهد بودن بر اتفاقات. یعنی شاهد منفعل بودن.در این حالت نیروهای بخش های پایینی بدن به سمت بالا و فرق سر هدایت میگردند و کیمیاگری الهی صورت می پذیرد.انرژی از حالت افقی به حالت عمودی تغییر مسیر می دهد.

در حالت سوم که پیشرفت کنیم دیگر به شکل ریشه ای تمایلات حیوانی محو می شوند و نیروی غرایز به نیروی روحی استحاله می یابد.در ظاهر شبیه حالت اول میگردد اما فرقی اساسی دارد.

حالت اول ریا و تظاهر است(نفاق) حالت دوم فحشا و حیوانیت است (کفر) حالت سوم دینداری است.

 منافقین از کفار بدترند.

حالت اول از هدایت و دین خیلی دور است که شامل اکثریت قریب به اتفاق انسانهای به ظاهر دین دار  میگردد. زیرا در جهل مرکب هستند و در حالی که گمراهند خود را هدایت شده و دین دار می پندارند.

حالت دوم گمراه هستند اما خود را دین دار فرض نمی کنند لذا امکان هدایت برایشان بیشتر است.

کار پاکان را قیاس از خود مگیر                                    گرچه ماند در نوشتن شیر و شیر

جمله عالم زین سبب گمراه شد                                    کم کسی ز ابدال حق آگاه شد

مولانای عزیز در دو بیت بالا به همین نکته اشاره فرموده اند.

پیروی  از اصول اخلاقی بدون آگاهی و شناخت عمیق غرایز موجب مقلد شدن انسان و جهل مرکب میگردد.

خلق را تقلیدشان بر باد داد                                            ای دو صد لعنت بر این تقلید باد

ز آن که تقليد آفت هر نيكويى است                        که بود تقليد اگر کوه قوى است